Φουντώνει η κακοποίηση παιδιών – Συγκλονίζει το φαινόμενο του «σιωπηλού θύματος»

Καθημερινό πλέον είναι το φαινόμενο της κακοποίησης των παιδιών. Ενα στα 2 παιδιά έχει πέσει θύμα τουλάχιστον μιας ανεπιθύμητης εμπειρίας σωματικής βίας και σχεδόν 3 στα 10 παιδιά είναι παραμελημένα. Αξιοσημείωτο είναι δε ότι 9 στις 10 σοβαρές περιπτώσεις κακοποίησης παραμένουν χωρίς διάγνωση, προστασία και αντιμετώπιση.
Το τελευταίο αναδεικνύει την αναγκαιότητα ευαισθητοποίησης του υγειονομικού κόσμου, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Προς αυτή την κατεύθυνση εργάζεται η Εταιρεία Κατά της Κακοποίησης του Παιδιού «ΕΛΙΖΑ», η οποία είναι μια από τις ελάχιστες εξειδικευμένες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στην Ελλάδα που ασχολούνται με την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν κακοποίηση ή παραμέληση, και η μόνη που δίνει έμφαση στην προσχολική ηλικία.
Η «ΕΛΙΖΑ» εφαρμόζει το 1ο Εθνικό Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Ιατρών για τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης με τη συμμετοχή των 12 πανεπιστημιακών παιδιατρικών κλινικών της Ελλάδας, με επιστημονικούς υπεύθυνους την ομάδα της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής ΕΚΠΑ και τη συμμετοχή των αμερικανικών πανεπιστημίων YALE και IOWA.
Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας, ημερίδα όπου συμμετείχαν δεκάδες ειδικευμένοι και ειδικευόμενοι γιατροί όπως και φοιτητές Ιατρικής.
«Αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ταξίδεψε στις 10 πανεπιστημιακές κλινικές της Ελλάδας. Αρα, εμείς έχουμε έρθει σε επαφή με γιατρούς και πολίτες κι αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι σιγά-σιγά ο καθένας από την πλευρά του αρχίζει να ευαισθητοποιείται στο θέμα αυτό. Ομως έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και να καλύψουμε ένα μεγάλο κενό που υπήρχε» δήλωσε στην «Π» η διοικητική διευθύντρια της «ΕΛΙΖΑ», Αφροδίτη Στάθη, προσθέτοντας ότι «ο κόσμος φοβάται να μιλήσει. Εμείς, αυτό που τους λέμε είναι, αναφέρετε το περιστατικό ανώνυμα και αφήστε τον μηχανισμό να λειτουργήσει. Υπάρχουν γραμμές διαθέσιμες για τον σκοπό αυτό, όπου ο καθένας μπορεί να τηλεφωνήσει και να αναφέρει ένα περιστατικό. Και πιστέψτε με ότι έχουμε κάθε μέρα περιστατικά. Να τονίσω εδώ ότι πολλά παιδάκια πολύ μικρά, που υφίστανται κακοποίηση, είτε καταλήγουν είτε μένουν ανάπηρα για μία ζωή».
Για πρώτη φορά δε στη χώρα μας, παράλληλα με το πρόγραμμα αυτό της εκπαίδευσης των γιατρών, η Εταιρεία θα προχωρήσει και στην πρώτη επίσημη καταγραφή των περιστατικών μέσω της Μονάδας που λειτουργεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».
ΠΡΟΦΙΛ ΘΥΤΩΝ
Σε ό,τι αφορά το προφίλ των θυτών, η κ. Στάθη υπογραμμίζει: «Δεν βλέπουμε να υπάρχουν μεγάλες διαφορές στις κοινωνικοοικονομικές τάξεις. Σίγουρα η κρίση εντείνει την ένταση μέσα στο σπίτι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόβλημα που καταγράφεται στα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Βλέπουμε περιστατικά κακοποίησης από επαγγελματίες και από ιδιαίτερα μορφωμένους ανθρώπους. Ενας θύτης συνήθως έχει έναν πιο ναρκισσιστικό χαρακτήρα. Είναι πολύ γοητευτικός, πολύ χαμογελαστός και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να καταλάβει ο άλλος ότι κάτι συμβαίνει και ότι παίζει έναν πολύ βάναυσο ρόλο. Αυτός που κακοποιεί συνήθως έχει μεγαλώσει σ’ ένα περιβάλλον που κακοποιούνταν κι επιλέγει έναν σύντροφο που θα τον κακοποιεί εξίσου. Κι αυτό είναι το θέμα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε».
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ
Στην Αχαΐα, η ιατρική ομάδα πρόληψης που έχει δημιουργηθεί αποτελείται από τον καθηγητή-διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής του ΠΓΝΠ, Γαβριήλ Δημητρίου, καθώς και τις:
Σ. Λεβεντέλη – διευθύντρια ΕΣΥ
Α. Καρανά-Γκινοπούλου – διευθύντρια ΕΣΥ
Δ. Γκέντζη – επιμελήτρια Α’
Ε. Κωστοπούλου – επιμελήτρια Β’.
ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ;
Στο ερώτημα: «Τι μπορώ να κάνω για να συμβάλω στην προσπάθεια προστασίας των παιδιών από την κακοποίηση ή παραμέληση» η απάντηση που δίνει η «ΕΛΙΖΑ» (www.eliza.org.gr), η οποία εκτός από τις καμπάνιες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης διατηρεί ξενώνα για τα κακοποιημένα παιδιά, είναι:
Ενημερώνομαι σωστά για το τι ακριβώς σημαίνει κακοποίηση και παραμέληση, ποιες μορφές συμπεριλαμβάνει και ενημερώνω με τη σειρά μου τους ανθρώπους στο οικείο περιβάλλον μου.
Μιλάω με τον σωστό τρόπο στα παιδιά μου για το φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης, τα μαθαίνω να προστατεύουν τον εαυτό τους και να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους.
Εάν υποψιαστώ ότι κάποιο παιδί βιώνει στο περιβάλλον του κακοποίηση ή παραμέληση, τηλεφωνώ αμέσως στη γραμμή βοηθείας 115 25 της Ενωσης «Μαζί για το Παιδί», με την οποία συνεργαζόμαστε και αναφέρω το γεγονός.
Δεν κλείνω τα μάτια και τα αφτιά μου σε εγκληματικές πράξεις. Δεν γυρνάω το κεφάλι.
AΠΟ ΤΗΝ «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ» – ΜΑΡΙΝΑ ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ