Γιατί η κηδεία του Κωστή Στεφανόπουλου έγινε στην Αθήνα και όχι στην Πάτρα;

 

Του Γιώργου Τελώνη

Ο Κωστής Στεφανόπουλος κόσμησε με το ήθος του και με την αξιοπρέπεια του το δημόσιο βίο της χώρας σε ταραγμένες εποχές.

Ήταν, πράγματι, ο «Πρόεδρος της καρδιάς των Ελλήνων», ήταν ο Πατρινός που αγαπήθηκε απ’ όλους τους Έλληνες, καθώς με τη θητεία του στο Προεδρικό Μέγαρο μάς έδωσε ένα διαχρονικό μάθημα υψηλής πολιτειακής ευθύνης και συναίσθησης εθνικού καθήκοντος.

Ως Πατρινοί δικαιούμαστε να είμαστε υπερήφανοι για τον Κωστή Στεφανόπουλο, γι’ αυτό το άξιο τέκνο της πόλης μας.

Ωστόσο, διερμηνεύοντας τα αισθήματα πολλών συμπολιτών μας, εκφράζω την απορία μου και ταυτόχρονα τη λύπη μου για το γεγονός ότι η Εξόδιος Ακολουθία του τελέστηκε στην πρωτεύουσα, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την πόλη που γεννήθηκε, μεγάλωσε, αναδείχθηκε επαγγελματικά και πολιτικά, μακριά από την αγαπημένη του Πάτρα.

«Γιατί έγινε η κηδεία του Στεφανόπουλου στην Αθήνα;» είναι ένα εύλογο ερώτημα που έθεσαν πολλοί Πατρινοί, προκρίνοντας το αυτονόητο, ότι η κηδεία του θα έπρεπε να γίνει στην Πάτρα.

Ήταν αναμφίβολα θέμα ηθικής τάξεως η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας να απευθύνει τον ύστατο χαιρετισμό στον Κωστή Στεφανόπουλο στη γενέτειρα του.

Το δικαιούτο η Πάτρα, της άξιζε να αποχαιρετίσει, όπως της άρμοζε, τον δικό της Κωστή Στεφανόπουλο, του οποίου αυτή πρέπει να ήταν και η προσωπική επιθυμία του.

Με την τέλεση της Εξοδίου Ακολουθίας στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα, παρουσία της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας και χιλιάδων λαού, θα εκπεμπόταν ένα ισχυρό μήνυμα σε όλη τη χώρα για την προσφορά της πόλης μας στην ανάδειξη σημαντικών πολιτικών προσωπικοτήτων, θα φαινόταν η αξία της και η διαχρονική δυναμική της.

Κατά τα λοιπά, οι Πατρινοί που απογοητευτήκαμε με την τέλεση της κηδείας στην Αθήνα, θέλουμε να πιστεύουμε ότι η συγκεκριμένη επιλογή ήταν θέμα τυπολατρίας και τήρησης ενός αυστηρού, ανελαστικού, πρωτοκόλλου.

Το παρήγορο, πάντως, είναι ότι ο Κωστής Στεφανόπουλος αναπαύεται πλέον στο Α΄ Νεκροταφείο της πόλης μας, δίπλα στην αγαπημένη του εν ζωή σύζυγο Τζένη, με πολλούς Πατρινούς να αφήνουν λουλούδια στον τάφο του και να ανάβουν ένα κερί στη μνήμη του.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: