Ανδρέας Γιαννακόπουλος: Παρέμβαση για τις αστικές συγκοινωνίες

Ανδρέας Γιαννακόπουλος: Προτάσεις για την αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας

Το θέμα των αναξιοποίητων κτηρίων που ανήκουν στον Δήμο Πατρέων αποτελεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για το οποίο δεν έχει γίνει ποτέ ουσιώδης αναφορά από τους περισσότερους διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου. Είναι, μάλλον, πιο εύκολο να φωτογραφιζόμαστε σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, παρά να εκφέρουμε προτάσεις για τα φλέγοντα ζητήματα. Επιχειρώ σήμερα να ανοίξω αυτή την συζήτηση ελπίζοντας ότι υποψήφιοι άλλων συνδυασμών θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Ενδεικτικά θα αναφέρω τρεις περιπτώσεις αναξιοποίητων κτισμάτων:
Μαραγκοπούλειο και Παράρτημα: Οι καταλήψεις «έσπασαν» (χρόνια έπρεπε να έχει γίνει), αλλά τα δύο κτίρια έμειναν αναξιοποίητα. Το μεν πρώτο, θα μπορούσε να έχει αξιοποιηθεί ως ξενώνας αστέγων, ως δείγμα ελάχιστης κοινωνικής μέριμνας σε μια δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία. Είναι αδιανόητο μια τόσο μεγάλη πόλη, όπως αυτή της Πάτρας, να μην έχει οργανωμένο ξενώνα αστέγων, καλύπτοντας αυτή την ανάγκη περιστασιακά με ενοικιάσεις δωματίων.
Για το θέμα του Παραρτήματος έχουν γραφτεί δεκάδες κείμενα λόγω της βαριάς ιστορικής του σημασίας για την τοπική κοινωνία, μιας και αποτέλεσε το κέντρο του αγώνα των Πατρινών κατά της δικτατορίας. Η Πρωτοβουλία για την Πάτρα από την πρώτη στιγμή πρότεινε την δημιουργία ενός μουσείου, ώστε ο χώρος να αποτελέσει σύμβολο μνήμης . Δυστυχώς όμως η αδράνεια της Δημοτικής Αρχής και σε αυτό το θέμα ήταν εμφανής και η όποια δράση της περιορίστηκε στην επικοινωνιακή κίνηση της αστυνομικής επέμβασης.
Σκαγιοπούλειο: Το κληροδότημα του Σκαγιοπουλείου αποτελεί το πιο σοβαρό επιχείρημα για την διαχρονική ευθύνη των τοπικών αρχόντων για όσα έχουν συμβεί στην πόλη μας. Όλες οι δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα προσπάθησαν, αλλά καμία δεν κατάφερε να το αξιοποιήσει με κάποιο τρόπο. Απορρίφθηκε, στο παρελθόν, η δημιουργία της Εστίας Επιστημών Πατρών στον χώρο, καθώς κυριάρχησαν πλήρως οι λογικές του λαϊκισμού και της στασιμότητας. Κτίριο και περιβάλλων χώρος ρημάζουν στην κυριολεξία.
Ανακύπτει η ευθύνη όσων διαχειρίσθηκαν την τύχη του και συνετέλεσαν στην παρούσα απαξίωσή του, κυρίως , όμως, ανακύπτει η ευθύνη όλων των φορέων, εκείνων που ο ιδρυτής όρισε ως θεματοφύλακες της πορείας του Ιδρύματος. Η ευθύνη αυτών είναι η διάσωση κτιρίου και περιβάλλοντος χώρου από τα ορατά σημάδια εγκατάλειψης.
Σήμερα στην πόλη μας λείπει περισσότερο από ποτέ η λειτουργία μιας δομής που θα συγκεντρώνει όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες. Θέατρο, μουσική, ζωγραφική, φωτογραφία και γενικότερα η πολιτιστική δραστηριότητα στην πόλη της μας στηρίζονται στην αυταπάρνηση λίγων ανθρώπων. Ο δήμος οφείλει ως κυρίαρχο θεσμικό όργανο να «αγκαλιάσει» τους πολιτιστικούς φορείς, στοχεύοντας στην διεύρυνση του πολιτιστικού κεφαλαίου και την ενεργοποίηση των νέων ανθρώπων.
Με αυτό τον τρόπο θα αλλάξει το πρότυπο ζωής όλων όσων κατοικούμε στην Πάτρα. Η καταγραφή των ιδεών αυτών ίσως βοηθήσει τον διάλογο που θα αναπτυχθεί -ελπίζω να αναπτυχθεί- μέχρι τις 18 Μαϊου.
Τα παραπάνω θέματα αποτελούν μια αναφορά σε τρία συγκεκριμένα κτήρια τα οποία αν και βρίσκονται στην κατοχή του Δήμου παραμένουν αναξιοποίητα. Είναι αναντίρρητη ανάγκη να αρχίσει μαι ευρύτερη συζήτηση για όλη την περιουσία του δήμου και την αξιοποίηση της.

Ανδρέας Γιαννακόπουλος, χημικός, υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρών με την «Πρωτοβουλία για την Πάτρα»

Γράψτε μια απάντηση

  Εγγραφή  
Ειδοποίηση για